[ سوره الحجر ‹ 15 › : آيات 19 تا 21 ] وَ الأَرْضَ مَدَدْناها وَأَلْقَيْنا فِيها رَواسِيَ وَأَنْبَتْنا فِيها مِنْ كُلِّ شَيْءٍ مَوْزُونٍ ‹ 19 › وَجَعَلْنا لَكُمْ فِيها مَعايِشَ وَمَنْ لَسْتُمْ لَه بِرازِقِينَ ‹ 20 › وَإِنْ مِنْ شَيْءٍ إِلَّا عِنْدَنا خَزائِنُه وَما نُنَزِّلُه إِلَّا بِقَدَرٍ مَعْلُومٍ ‹ 21 › ترجمه : 19 - و زمين را گسترديم ، و در آن كوه‌هاى ثابتى افكنديم ، و از هر گياه موزون در آن رويانديم . 20 - و براى شما انواع وسايل زندگى در آن قرار داديم ، و همچنين براى كسانى كه شما نمىتوانيد به آنها روزى دهيد . 21 - خزائن همه چيز نزد ما است ولى ما جز به اندازه معين آن را نازل نمىكنيم . تفسير : گنجينه همه چيز نزد ما است در اينجا به بخشى از آيات آفرينش ، و نشانه‌هاى عظمت خدا در زمين ، مىپردازد تا بحث پيشين تكميل گردد . نخست از خود زمين شروع كرده مىفرمايد : « ما زمين را گسترش داديم » ( * ( وَالأَرْضَ مَدَدْناها ) * ) . « مد » در اصل به معنى گسترده ساختن و بسط دادن است ، و به احتمال قوى در اينجا اشاره به سر برآوردن خشكيهاى زمين از زير آب است ، زيرا ميدانيم